Kudüsün Biracısı

Modern insanın en derin çelişkilerinden biri, görünürde her şeyin var olduğu bir dünyada kendisini hiçbir şey gibi hissetmesidir. Üretim araçları, bilim ve bilime erişim, teknolojik güç ve tüketim olanakları bağlamında incelersek tarihin hiçbir döneminde bu kadar varlık birikimi yaşanmadı. Yine de hiçliğin duygusu, yani piç olmak, çağımızın en yaygın psikososyal haline dönüştü. Ülkemizdeki antidepresan kullanım oranının en az %71 olduğunu göz önünde bulundurursak piç olmayı bir bireysel ruh hali olarak değil, toplumsal üretim ilişkilerinin, tarihsel yabancılaşmanın ve kapitalist modernitenin ürettiği bir insanlık durumu olarak ele almamız gerekebilir. Piç olmak çoğu zaman bireysel bir tükeniş gibi yaşanır. İnsanın iç dünyasında yankı bulmayan çabalar, sürekli ertelenen anlamlar, toplumsal rollerin boğucu tekrarı gibi unsurlar insan zihninde ağır bir yük oluşturur ve mental yorgunluğa sebebiyet verir. Kapitalist üretim ilişkisinde insan enerjisi ve vizyonu, piyasanın elinde ...

Erkeklik, Onur ve Modern Çağın Cesaret Krizi Modernleşme sürecinde erkeklik, soyut değerler uğruna ölmekle tanımlandı: vatan, namus, gurur, racon... Akabinde erkeklerin değeri, uğruna öldüğü şeylerle ölçülüyordu. Düzenin kutsadığı erkek tipi, sorgulamayan ama cesur olandı. Ölümle barışmış olmak, erkekleri modernizmin en sadık askeri olarak nitelendirdi. Erkeklere cesaret hikâyeleriyle dolu bir kimlik dayatıldı. Ve bu dayatma, erkekleri güçlü değil, tükenmiş hale getirmekle sonuç buldu. Erkekler kendi korkularını bastırırken insanlık duygularını da bastırdılar. (Güçlü olabilmek için acımasız olmaya, yani merhamet duygusunu bastırmaya çalıştılar.) 'Kim daha çok dayak yemiş, kim daha çok sabretmiş ve kim daha az duygusunu göstermiş' gibi kıyaslamalarla adeta erkeklik puan tablosu oluşturulur ve bunun üzerinden bir tür mikro iktidar üretilirdi.  Fakat neoliberal çağda bu hikayeler ve bu hikayelerin üzerine kurulu kimlik patlak verdi. Bugünün genç erkekleri artık ne bir ...