ya bi sg benide mi öldürsünler

Erkeklik, Onur ve Modern Çağın Cesaret Krizi

Modernleşme sürecinde erkeklik, soyut değerler uğruna ölmekle tanımlandı: vatan, namus, gurur, racon... Akabinde erkeklerin değeri, uğruna öldüğü şeylerle ölçülüyordu. Düzenin kutsadığı erkek tipi, sorgulamayan ama cesur olandı. Ölümle barışmış olmak, erkekleri modernizmin en sadık askeri olarak nitelendirdi.

Erkeklere cesaret hikâyeleriyle dolu bir kimlik dayatıldı. Ve bu dayatma, erkekleri güçlü değil, tükenmiş hale getirmekle sonuç buldu. Erkekler kendi korkularını bastırırken insanlık duygularını da bastırdılar. (Güçlü olabilmek için acımasız olmaya, yani merhamet duygusunu bastırmaya çalıştılar.)

'Kim daha çok dayak yemiş, kim daha çok sabretmiş ve kim daha az duygusunu göstermiş' gibi kıyaslamalarla adeta erkeklik puan tablosu oluşturulur ve bunun üzerinden bir tür mikro iktidar üretilirdi. 

Fakat neoliberal çağda bu hikayeler ve bu hikayelerin üzerine kurulu kimlik patlak verdi. Bugünün genç erkekleri artık ne bir devlet projesinin kahramanı, ne de bir mahalle raconunun piyonu olmak istiyor.

Korkmaktan utanmıyor, öldürülmekten şeref duymuyor. Artık kimse gurur adına mezara girmek istemiyor.

Erkekliğin bu çözülüşüne, sosyal medya sahne oluyor.

TikTok, Instagram ve YouTube gibi platformlarda racon estetiği uzun süredir döngüsel biçimde yeniden üretilirken (otomobil, sert veya baygın bakışlar, gece sokakları, mafya müzikleri ve delikanlılık manifestosu) gencimiz bu estetiğin içini tersyüz ediyor. Benzer pozu “ya bi sg benide mi öldürsünler” yazarak paylaşıyor. Yani racon estetiğini taklit ederek fakat onu ciddiye almadan erkekliğin temsil rejimini sabote ediyor.

Bu paylaşımın da sanki herkesin içinden çıkmayı beklediği bir cümleymiş gibi yayılmasının gerekçesi, genç erkeklerin içsel çelişkisinin (geleceksizlik ve güvencesizlik altında ezilirken "güçlü ol, dik dur" dayatmalarına yetişebilme çabasının) artık dayanılmaz bir hal almış olmasında yatıyor. Genç erkekler, onurlu duruş söylemleriyle ölümü romantize etme ikiyüzlülüğünü seziyor; duyguları gizleme mecburiyetine, kaybetmenin utancına, erkekliğin, devletin, raconun ortak dayatmalarına ve toplumsal bir intihar kültüne “ben kahraman olmayacağım” tavrıyla tepki gösteriyorlar.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

piç olmanın diyalektiği

Resim
Modern insanın en derin çelişkilerinden biri, görünürde her şeyin var olduğu bir dünyada kendisini hiçbir şey gibi hissetmesidir. Üretim araçları, bilim ve bilime erişim, teknolojik güç ve tüketim olanakları bağlamında incelersek tarihin hiçbir döneminde bu kadar varlık birikimi yaşanmadı. Yine de hiçliğin duygusu, yani piç olmak, çağımızın en yaygın psikososyal haline dönüştü. Ülkemizdeki antidepresan kullanım oranının en az %71 olduğunu göz önünde bulundurursak piç olmayı bir bireysel ruh hali olarak değil, toplumsal üretim ilişkilerinin, tarihsel yabancılaşmanın ve kapitalist modernitenin ürettiği bir insanlık durumu olarak ele almamız gerekebilir. Piç olmak çoğu zaman bireysel bir tükeniş gibi yaşanır. İnsanın iç dünyasında yankı bulmayan çabalar, sürekli ertelenen anlamlar, toplumsal rollerin boğucu tekrarı gibi unsurlar insan zihninde ağır bir yük oluşturur ve mental yorgunluğa sebebiyet verir. Kapitalist üretim ilişkisinde insan enerjisi ve vizyonu, piyasanın elinde ...
Devamı

kenevirin neden yasallaşması gerekiyor - bilimsel ve kamusal perspektif

Resim
Bugün dünyanın farklı bölgelerinde kenevir politikaları tekrardan değerlendiriliyor. Bunun temel nedeni, yasaklama politikalarının beklenen sonuçları göstermekte zorlanması ve bilimsel verilerin giderek daha karmaşık bir tablo sergilemiş olmasıdır. Bu nedenle, kenevir tartışmasını ahlaki reflekslerden çok bilimsel bulgular, ekonomik gerçekler ve kamu sağlığı verileri üzerinden tekrardan yürütmemiz gerekiyor. Çağdaş araştırmalar, kenevirin zarar profilinin uzun süre kamuoyunda sunulduğundan daha sınırlı olduğunu gösterdi. Bu konuda referans vereceğimiz çalışmalardan biri, The Lancet’te yayımlanan ve farklı psikoaktif maddelerin zarar düzeylerini karşılaştıran kapsamlı analizdir. Araştırmayı yürüten ekipte bağımlılık çalışmaları alanında önemli isimlerden biri olan David Nutt da yer almıştı. Çalışmanın bağlı olduğu kriterler ise, bağımlılık potansiyeli, fiziksel sağlık üzerindeki etkiler, zihinsel sağlık riskleri, sosyal ve toplumsal zararlardan oluşuyordu. Sonuçlar, bazı yas...
Devamı